نيفتاد ، عود نمود . او فيلسوف كامل بود ، و كتب ارسطو را شرح نمود ، و او كتابيست مسمى به كتاب الامد على الامد . از سخنان اوست : 110 ، 2 - عاقل زيرك كسى است كه فارغ سازد ايام خود را از براى اداى آن چيزى كه از براى آن مخلوق شده است ، و زيانكار كسى است كه همت او مصروف باشد به چيزى كه مشغول دارد او را از خير مطلق ، و حميت آنست كه در خود از شهوت بقيتى « 1 » نگذارى ، و كسى كه لاف بسيار زند به تحقيق كه فاسد مىگرداند خلق خود را . 110 ، 3 - و گفت : در صفت بارى تعالى ظهور او مانع از ادراك اوست ، نه پوشيدگى او ، نظر كن به آفتاب كه مانع ديدن به جز شدت شعاع و كثرت نور آن نيست . و همچنين عقل و نفس نيز ظاهراند و مخفى نيستند « 2 » و روشن و نمايان‌اند پوشيده و پنهان و باطن نيستند . 111 - ابو جعفر بن بانويه [ سدهء 4 هجرى ] 111 ، 1 - ملك سجستان بود . ابو سليمان سجزى مىگويد كه ملك ابو جعفر در علم سياست دانا بود ، و در غير آن تصرف مىنمود ، صاحب بصيرت بود خود را متصدى جميع سياسات گردانيده بود با مروت ظاهرى و عفاف درست ، و چنانچه در هنگام غلبهء هوا ضبط نفس خود مىنمود ، و اين دو بيت را بسيار تكرار مىكرد و از خوبى ترتيب وجودت الفاظ آن شگفت مىنمود ، و مىگفت كه : اين شاعر موفق گشته است به اين دو بيت و او را از رهگذر نظم وزن و قافيه شاعر مىنامم ، و الا آنكه او حكيم دانا بوده است . مضمون دو بيت به فارسى اين است :

--> ( 1 ) - د : بقيت . ( 2 ) - اساس : ظاهر و مخفى نيست .